post

เรื่องน่ารู้ของกีฬาวอลเลย์บอล

กีฬาวอลเลย์บอล เป็นกีฬาที่ดูคุ้นเคยสำหรับคนไทยมายาวนาน แม้ต้นกำเนิดของกีฬาประเภทนี้จะไม่ได้เริ่มต้นที่ประเทศไทยเราก็ตาม แต่ก็มีผู้นิยมและสนใจวอลเลย์บอลอยู่ไม่น้อย จะเห็นได้จากวิชาพละศึกษาแต่ละโรงเรียนก็มีกีฬาวอลเลย์บอลอยู่ในหลักสูตร หรือแม้จะสนามกีฬาสาธารณะ โรงยิม ก็ยังมีสนามสำหรับการฝึกซ้อมและเล่นกีฬานี้ วอลเลย์บอลเป็นกิจกรรมที่สร้างความสนุกสนานความสามัคคี เพราะเล่นกันเป็นทีม และมีทักษะในการเล่นกับลูกบอลให้โต้ไปยังฝ่ายตรงข้ามได้อย่างมีเสน่ห์ เรามาดูถึงที่มาของกีฬาวอลเลย์บอลและประโยชน์ข้อดีของกีฬาประเภทนี้กัน

จุดเริ่มต้นของวอลเลย์บอล

กีฬาวอลเลย์บอล (Volleyball) ได้เริ่มต้นขึ้นที่ประเทศอเมริกา เมื่อปี ค.ศ. 1895 (พ.ศ. 2438) ที่มีแนวความคิดอยากจะให้ฤดูหนาวมีกีฬากลางแจ้ง เพื่อเป็นการออกกำลังกายและผ่อนคลายอากาศที่เย็นเฉียบยามหิมะตก ไอเดียนี้มาจาก นายวิลเลียม จี. มอร์แกน (William G. Morgan) ผู้อำนวยการฝ่ายพลศึกษาของสมาคม Y.M.C.A. (Young Men’s Christian Association) ในขณะที่กำลังนั่งดูการแข่งขันกีฬาเทนนิส จากเป้าหมายที่อยากให้เป็นการออกกำลังกายสำหรับครอบครัว ไว้เล่นเพื่อความสนุกในยามฤดุหนาว จึงกำหนดให้มีผู้เล่นมากกว่า 1 คน และใช้ลูกตีโต้ตอบกันไปมา โดยไร้อุปกรณ์ตัวช่วย โดยครั้งแรกชื่อของวอลเลย์บอลมีชื่อเดิมว่า มินโทเนตต์ (Mintonette) แต่ก็ได้ถูกปรับเปลี่ยนมาในภายหลัง เพื่อให้ดูเข้ากันกับลักษณะของลูกบอลนั่นเอง

กติกาในการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอล

– ผู้เล่นจะมีไม่เกิน 12 คน และลงสนามครั้งละ 6 คน อยู่หน้าตาข่าย 3 คน และหลังสนามอีก 3 คน และสามารถเปลี่ยนตัวผู้เล่นจำนวนกี่คนก็ได้ และผู้เล่นที่ถูกเปลี่ยนตัวออก สามารถกลับเข้ามาเล่นใหม่ได้

– การแต่งกายสำหรับผู้เล่นในทีม จะต้องแต่งกายให้เหมือนกันทั้งทีม และจะต้องติดหมายเลขกำกับไว้ที่เสื้อ กำหนดหมายเลขที่ติดเสื้อมีแค่ 1 – 18 เท่านั้น ส่วนกัปตันทีมจะต้องติดแถบผ้าขนาด 8×2 เซนติเมตร ตรงบริเวณอกด้วย

– ในการขอเวลานอก จะได้ครั้งละ 30 วินาที จำนวน 2 ครั้ง ภายใน 1 เซต

– ทุกครั้งที่มีการจบในแต่ละเซต จะต้องมีการเปลี่ยนฝั่ง

– การคิดคะแนน จะนับคะแนนเมื่อลูกตกในเขตสนามของฝ่ายตรงข้าม โดยนับเป็น 1 คะแนน หากฝ่ายใดเสียคะแนน จะต้องเปลี่ยนให้ฝ่ายที่ได้คะแนนเป็นผู้เสิร์ฟลูกบอล

– การแข่งขันจะมีอยู่ด้วยกัน 5 เซต และต้องชนะ 3 ใน 5 เซต จึงจะชนะในเกม ส่วนแต้มคะแนน ทีมไหนทำคะแนนได้ถึง 25 คะแนนก่อน จะเป็นผู้ชนะในเซตนั้น หากมีการเสมอกันอยู่ที่คะแนน 24 เท่ากัน ต้องทำการดิวซ์ (Deuce) เพื่อให้ได้มากกว่าอีกฝ่าย 2 คะแนน

ประโยชน์ของกีฬาวอลเลย์บอล จากข้อมูลสถิติของนักกีฬา กีฬาประเภทนี้ช่วยยืดความสูงให้กับนักเล่นได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะเด็ก ๆ ในวัยที่กำลังโต เพราะแม้จะเห็นว่าไม่ค่อยมีการกระโดดบ่อย แต่ถ้าสังเกตการเล่นดี ๆ จะแฝงไปด้วยทักษะการเขย่ง การดีดตัว เพื่อโต้ลูกบอลไปยังฝ่ายตรงข้าม และไม่ใช่แค่ความสูงของร่างกายที่จะได้มา ยังเป็นการยืดกล้ามเนื้อแทบทุกส่วน ทำให้ร่างกายมีสมรรถนะที่แข็งแรง เผาผลาญพลังงาน เสียเหงื่อแต่ได้สุขภาพดีกลับมา

post

“มวยไทย” จากศิลปะป้องกันตัว สู่การออกกำลังกายของคนยุคใหม่

มวยไทย เป็นศิลปะการต่อสู้ที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ แต่ไม่ปรากฏข้อมูลที่แน่ชัดถึงความเป็นมาตั้งแต่แรกเริ่มว่าตั้งแต่ยุคใด ปี พ.ศ. ใด คงมีเพียงแต่การจารึกในประวัติศาสตร์ที่ได้มีการเอ่ยถึงเท่านั้น ในอดีตมวยไทยได้ฝึกฝนให้แก่ทหารเพื่อทำการออกรบไว้ป้องกันตัว แล้วจึงเริ่มถ่ายทอดมาสู่รุ่นลูกรุ่นหลานฝึกไว้เพื่อใช้ป้องกันตัว จนเริ่มกลายมาเป็นกิจกรรมการแข่งขันเพื่อความบันเทิงและวงการพนันที่ได้รับความนิยมอย่างมากในไทย และเป็นการอนุรักษ์ศิลปะการป้องกันตัวนี้ และในปัจจุบันมวยไทย ก็เป็นเกมกีฬา มีการแข่งขัน มีค่ายฝึกสอน มีการเผยแพร่ให้คนต่างชาติเข้ามาเรียนรู้ศิลปะที่เป็นมรดกของชาติไทยนี้ จนได้รับความนิยมและมีการรับวางเดิมพันได้ทุกเวทีมวย

เสน่ห์ของ “มวยไทย” โดนใจคนรักสุขภาพ

ด้วยท่วงท่าที่หลากหลาย ใช้อวัยวะเกือบทุกส่วนในการเคลื่อนไหว คนยุคใหม่จึงนำกีฬา “มวยไทย” มาประยุกต์ให้เป็นการออกกำลังกายอีกรูปแบบหนึ่ง โดยสังเกตได้จากเริ่มมีโรงยิม ฟิตเนสต่าง ๆ มีเทรนเนอร์คอยดูแลและช่วยสอนการออกกำลังกายด้วยกีฬามวยไทยกันมากขึ้น มีการเปิดคอร์สสอนทักษะให้ทั้งสำหรับคุณผู้หญิง คุณผู้ชาย และสำหรับเด็ก

ศิลปะการป้องกันตัวแบบมวยไทย เป็นทั้งเชิงรุกและรับ และมีลูกเล่นจากการใช้ร่างกายโดยปราศจากอาวุธ แต่สามารถปราบศัตรูได้อยู่หมัด หากจับจังหวะได้ถูกและรวดเร็วก็น็อคคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย และนี่ก็เป็นจุดที่น่าสนใจทำให้ผู้คนหันมานิยมฝึกการชกมวย นอกจากจะเป็นการออกกำลังกายแล้ว ยังสามารถใช้ป้องกันตัวในสถานการณ์ที่ฉุกเฉินได้

ข้อดีของการออกกำลังกายด้วยมวยไทย

ในเวลาเพียงแค่ไม่กี่นาที เราจะเรียนรู้และได้อะไรจากการฝึกมวยไทยบ้าง และมีดีต่อร่างกายอย่างไร อย่างแรกเลยก็คือได้สมาธิ การต่อสู้แบบมวยไทย เป็นการเผชิญหน้ากับฝ่ายตรงข้ามอย่างใกล้ชิด ทั้งสองฝ่ายมีโอกาสจู่โจมกันได้ง่ายในระยะประชิดตัว การมีสมาธิจดจ่อต่อคู่ต่อสู้ ทำให้สามารถตั้งรับหมัดหรือมองเห็นช่องทางการโจมตีได้ในทุกรูปแบบ

อย่างที่สอง ได้เคลื่อนไหวร่างกายทุกส่วน อาวุธในการโจมตีของมวยไทย ใช้ได้ทั้ง หมัด เข่า ศอก เท้า มีลูกเล่นที่พริ้วไหวและการฮุกอย่างมีศิลปะ ยืดเส้นกันทุกส่วนแบบนี้ก็เหมือนกับการเล่นคาร์ดิโอนั่นเอง ทำให้กล้ามเนื้อทุกส่วนในร่างกายมีความแข็งแรงขึ้น และเป็นการเผาผลาญพลังงานได้ดีกว่าการวิ่งหรือการปั่นจักรยาน

อย่างสุดท้ายคือการปรับความไวของร่างกายต่อการตอบสนองได้รวดเร็วมากขึ้น เพราะการจู่โจมคู่ต่อสู้ด้วยมวยไทย มีความสลับซับซ้อน จากท่าหนึ่งสามารถพลิกแพลงต่อไปอีกท่าหนึ่งได้ การที่เราได้ฝึกกีฬาชกมวยเป็นประจำ ทำให้สามารถอ่านเกมออก และตั้งรับพร้อมจู่โจมได้รวดเร็วและเอาชนะคู่ต่อสู้ได้

ต้องขอบคุณบรรพบุรุษของเราจริง ๆ สำหรับการส่งต่อมวยไทยที่เป็นมรดกศิลปะการต่อสู้ ทั้งได้ความสนุกสนาน ผ่อนคลาย มีสุขภาพแข็งแรง มีสมาธิดีขึ้น และยังสามารถนำมาปรับใช้ไว้ป้องกันตัวสำหรับเหตุการณ์อันตรายที่ไม่อาจคาดเดาได้อีกด้วย

post

ฟุตซอล ฟุตบอลโต๊ะเล็กที่คนไทยให้ความสนใจเป็นอย่างสูง

เวลาเราจะเล่นกีฬา เรื่องของสถานที่นั้นมีส่วนสำคัญในการเล่นไม่น้อย เพราะการเล่นกีฬาหรือการออกกำลังกายจะต้องมีการเคลื่อนไหว จึงต้องมีการใช้พื้นที่ กีฬาอย่างฟุตบอลนั้นเล่นกันเป็นทีม ทีมละ 11 คน จึงต้องใช้สนามที่ใหญ่ ซึ่งอย่างในประเทศไทยเราสนามฟุตบอลก็มีอยู่ไม่กี่แห่ง สำหรับในต่างประเทศ เรื่องข้อจำกัดของสนามอาจจะน้อยกว่าบ้านเรา แต่ก็จะมีข้อจำกัดเรื่องสภาพภูมิอากาศ อย่างบางทีอากาศหนาวจัดมีหิมะตก จึงไม่สามารถออกมาเล่นฟุตบอลได้ ด้วยเหตุปัจจัยเหล่านี้ ทำให้มีการคิดค้นรูปแบบการเล่นฟุตบอลในร่ม และลดขนาดทีมให้เล็กลงเหลือทีมละ 5 คนขึ้นมา แล้วเรียกเกมฟุตบอลในร่มขนาดย่อมลงมานี้ว่า “ฟุตซอล” ซึ่งวันนี้จากกีฬาพื้นบ้านก็กลายมาเป็นอีกหนึ่งกีฬาในระดับสากลไปแล้ว

รู้เรื่องฟุตซอลในมุมมองที่กว้างขึ้น

ด้วยรูปแบบการเล่นของฟุตซอลก็เหมือนกับฟุตบอลปกติ แต่ขนาดย่อมเยากว่า จึงทำให้กีฬาชนิดนี้ได้รับความนิยมสูงในอาเซียนและในประเทศโซนอเมริกาใต้ เนื่องจากว่าประเทศต่าง ๆ ที่กล่าวมานี้ ส่วนใหญ่จะมีประชากรในประเทศหนาแน่น ทำให้เรื่องพื้นที่เป็นปัจจัยสำคัญในการจัดแข่งขันกีฬา ซึ่งฟุตซอลถือว่าตอบโจทย์ได้ในเรื่องนี้ จึงทำให้กีฬาชนิดนี้ได้รับความนิยมในอาเซียนและประเทศทางอเมริกาใต้ สำหรับประเทศที่นำฟุตซอลมาแข่งขันกันอย่างเป็นทางการประเทศแรก ๆ ก็คือ อุรุกวัย คนไทยเราเรียกฟุตซอลว่า “ฟุตบอลโต๊ะเล็ก” ซึ่งฟุตบอลโต๊ะเล็กอย่างนี้ก็เป็นเวทีที่สร้างสุดยอดนักเตะระดับโลกมาแล้วหลายคน อย่างไข่มุกดำ เปเล่ หรือโซคราเตส ต่างก็เคยเป็นนักเตะฟุตซอลมาก่อนทั้งนั้น กีฬาชนิดนี้จึงเสมือนเวทีฝึกฝนทักษะฟุตบอลชั้นเยี่ยม และยังตอบโจทย์ข้อจำกัดกันมากมายของฟุตบอลได้เป็นอย่างดีด้วย

จุดเริ่มต้นฟุตซอลในประเทศไทย

สำหรับฟุตซอลในประเทศไทยจริง ๆ ก็มีมานานแล้ว เพียงแต่อาจจะเป็นการเล่นในรูปแบบที่ไม่เป็นทางการ พอทางต่างประเทศกำหนดรูปแบบกติกาการเล่นแบบสากลออกมา ไทยเราจึงมีการผลักดันฟุตบอลโต๊ะเล็ก จากการเล่นข้างทาง ขึ้นมาสู่การเล่นอินดอร์ในร่มอย่างเต็มตัว แถมยังมีโต๊ะรับพนันเกิดขึ้นมากมายอีกด้วย ซึ่งมีการจัดแข่งขันฟุตซอลอย่างเป็นทางการในรูปแบบการเล่นระดับสากลครั้งแรกในปี พ.ศ.2540 การกีฬาแห่งประเทศไทย สมาคมฟุตบอล ภาคประชาชน และภาคเอกชนต่างร่วมมือกันเพื่อผลักดันให้ฟุตซอลไทยไปสู่ระดับสากลให้ได้ จึงได้มีการจัดแข่งกำหนดกติกาตามแบบสากลขึ้นมา คือ ให้มีนักเตะทีมละ 5 คน ซึ่งก็ได้รับการตอบรับดีทีเดียว และเมื่อเป็นกีฬาที่คนไทยให้ความสนใจและได้รับความนิยมมากพอสมควร จึงมีการทุ่มงบเร่งผลักดัน จนในอีก 3 ปีถัดมาไทยก็ได้เป็นเจ้าภาพในการจัดศึกแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์เอเชียด้วย ซึ่งในรายการนี้ไทยก็ทำได้ดี คว้าอันดับ 3 มาครอง นี่จึงเป็นการสะท้อนว่าไทยเรามีความหวังกับฟุตซอลไม่น้อยนับเป็นอีกหนึ่งกีฬาที่ไทยเราโชว์ฝีเท้าทำผลงานเยี่ยมในระดับเอเชียเลยทีเดียว

อาจเป็นเพราะบริบททางสังคมและสภาพแวดล้อมหลาย ๆ อย่างที่ส่งเสริมให้ฟุตซอลไทยเรามีความพร้อมและความโดดเด่นขึ้นมา นั่นจึงทำให้ฟุตซอลนับเป็นกีฬาลูกกลม ๆ อีกหนึ่งชนิดที่ได้รับความนิยมในประเทศไทย ซึ่งกีฬาชนิดนี้ก็หานักกีฬาในระดับเยาวชนที่จะมาปั้นเป็นดาวรุ่งได้ง่ายด้วย ไทยเราจึงต้องเอาใจช่วยผลักดันกีฬาชนิดนี้ให้ไปให้ไกลกว่านี้ไม่แน่ไทยเราอาจเป็นเจ้าและสุดยอดแชมป์ของกีฬาชนิดนี้ก็ได้

post

อยากเอาจริงเอาจังกับ ฟุตซอล ต้องเริ่มต้นจากทักษะพื้นฐานที่ดี

จริง ๆ แล้วฟุตซอลก็คือ การเล่นฟุตบอลกันดี ๆ นี่เอง เพียงแต่รูปแบบสนามและวิธีการเล่นจะเปลี่ยนไปบ้างเนื่องจาก ขนาดสนามเล็กลง จำนวนผู้เล่นน้อยลง จึงทำให้เกมเกิดการเล่นที่รวดเร็ว การยิ่งประตูเกิดขึ้นได้ง่าย สไตล์ของฟุตซอลจึงเป็นเกมเร็ว กระชับ ทำประตูกันได้ภายในเสี้ยวนาที ทักษะการเล่นจึงมีความแตกต่างกับการเล่นฟุตบอลอยู่พอสมควร แต่ใครที่อยากเล่นฟุตซอลให้เก่ง ทักษะพื้นฐานเรื่องของการเล่นบอลนั้นเป็นสิ่งสำคัญมาก ต้องมีการฝึกฝนทักษะพื้นฐานเหล่านี้กันให้ดี ถึงจะทำให้การเล่นฟุตซอลของคุณออกมาดี ที่สำคัญการฝึกฝนนี้จะฝึกเพียงใครคนใดคนหนึ่งไม่ได้ จำเป็นที่จะต้องมีการฝึกฝนทักษะเหล่านี้กันทั้งทีม เพื่อทุกคนในทีมสามารถที่จะเล่นเข้าขากัน มาดูกันดีกว่าว่ามีทักษะพื้นฐานอะไรบ้างที่นักฟุตซอลควรจะต้องรู้

ทักษะสำคัญในการเล่นฟุตซอลที่ 1 – ทักษะในการควบคุมลูกบอล

การควบคุมลูกบอลหรือการบังคับบอลให้ได้ดั่งใจนั่นเป็นสิ่งสำคัญมากในการเล่นฟุตซอล สิ่งแรกที่คุณควรจะต้องเริ่มฝึกฝนเลยก็คือ

  • สร้างความคุ้นเคย – เป็นการทำให้ร่างกายเคยชินกับลูกฟุตบอล การฝึกฝนก็ทำได้หลายรูปแบบตั้งแต่ การวางเท้าบนลูกฟุตบอล จากนั้นลองคลึงลูกบอลไปทั่วทั้งเท้า สลับหน้าหลังบ้าง สลับด้านนอกด้านในซ้ายขวาบ้าง โดยให้เริ่มทำแบบอยู่กับที่ก่อน พอเริ่มชินก็ให้ลองเคลื่อนที่ช้า ประคองลูกบอลไว้โดยให้คลึงบอลไว้เหมือนเดิม หลังจากนั้นลองเปลี่ยนมาใช้ฝ่าเท้าตบลูก เริ่มจากเบา ๆ ไปหาหนักจนลูกบอลกระดอนขึ้นลง ทำซ้ายขวาสลับกัน
  • ควบคุมและหยุดบอล – การหยุดบอลนั้นทำได้หลายวิธีมาก ตั้งแต่การหยุดด้วยฝ้าเท้า หยุดด้วยเท้าด้านใน หยุดด้วยเท้าด้านนอก หยุดด้วยเข่าหรือหน้าขา หยุดด้วยหลังเท้า เริ่มต้นฝึกก็อาจจะเตะและวิ่งตามบอลไปหยุดบอลด้วยส่วนต่าง ๆ ที่กล่าวมา และถ้าเป็นการซ้อมกับเพื่อนก็ให้ส่งลูกกันและหยุดบอลด้วยส่วนต่าง ๆ ดู ก็จะทำให้ควบคุมบอลได้ดีขึ้น

ทักษะสำคัญในการเล่นฟุตซอลที่ 2 – การทรงตัวและการเคลื่อนที่

  • การทรงตัว – ทักษะนี้เป็นพื้นฐานของกีฬาทุกชนิด สำหรับฟุตซอลแล้วการฝึกก็ง่าย ๆ ให้ใช้เท้าทรงตัวในลักษณะที่แตกต่างกันไป ทรงตัวด้วยเท้าทั้งสอง หรือสลับเท้าใดเท้าหนึ่งยกพ้นพื้นบ้าง วิ่งตามฟุตบอลบ้าง วิ่งซิกแซ็กบ้าง ก็จะช่วยให้เวลาเล่นจริงเราสามารถทรงตัวในมุมต่าง ๆ ได้ดีขึ้น
  • การเคลื่อนที่ – การฝึกก็ทำได้หลายแบบง่ายที่สุดก็คือ ให้วางลูกบอลไว้ข้างหน้าให้ห่างจากเท้าไปเล็กน้อย ลองถ่ายน้ำหนักไปที่ทิศทางที่จะเคลื่อนที่ จากนั้นเคลื่อนที่ให้เร็วไปหาบอลที่วางไว้ ฝึกสลับไปมาหลาย ๆ ทิศทางก็จะทำให้เคลื่อนที่ได้คล่องตัว

เหล่านี้เป็นแนวทางฝึกฝนทักษะพื้นฐานเบื้องต้นในการเล่นฟุตซอล ซึ่งใครที่สนใจอยู่แล้วและต้องการแบบฝึกหัดเอาไปใช้ฝึกฝนตนเองและทีมก็ลองนำพื้นฐานเหล่านี้ไปประยุกต์ใช้ได้เลย เชื่อว่าคงจะทำให้ทักษะการเล่นฟุตซอลของคุณและทีมดีขึ้นอย่างแน่นอน

post

กรีฑา กีฬายอดนิยมของคนทั่วโลกที่มีตำนานถึงยุคกรีกโรมัน

มนุษย์เรามีการเคลื่อนไหวร่างกายเป็นธรรมดาของชีวิตอยู่แล้ว เราต้องเดินต้องวิ่งหรือกระโดดกันเป็นชีวิตประจำวันกันมาตั้งแต่มนุษย์ยุคเริ่มแรกถือกำเนิด เพียงแต่ว่า เราไม่ได้มีการกำหนดเป็นรูปแบบการแข่งขันกันอย่างชัดเจน ซึ่งทักษะการเคลื่อนไหวร่างกายพื้นฐาน อย่างเดิน วิ่ง กระโดด การโยน พุ่ง ทุ่มเหล่านี้ เริ่มมีการนำมาจัดเป็นหมวดหมู่และทำการแข่งขันกันในตอนที่มนุษย์เริ่มมีอารยธรรม ซึ่งมีการสันนิษฐานกันว่า เริ่มต้นให้มีการจัดแข่งขันกันในยุคกรีกโรมัน ที่กล่าวมานี้ก็คือ จุดเริ่มต้นของกีฬายอดนิยมทั้งของไทยและสากลอย่าง “กรีฑา” นั่นเอง

กรีฑาเคยเป็นหนึ่งในพิธีกรรมในการบางสรวงเหล่าทวยเทพ

จริง ๆ แล้วการกำเนิดขึ้นของกีฬากรีฑานั้นอาจจะเก่าแก่และย้อนไปไกลกว่ายุคกรีกโรมันก็เป็นไปได้ เพียงแต่ไม่ได้มีการบันทึกไว้ชัดเจนและเราก็ไม่มีการค้นพบหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เก่ากว่ายุคกรีกโรมัน เราจึงสันนิษฐานจุดตั้งต้นของกรีฑาว่าเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในช่วง 776 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งในตอนนั้นชาวกรีกไม่ได้จัดเป็นการแข่งขันเหมือนในปัจจุบัน กรีฑาในยุคนั้นเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมการบวงสรวงเทพเจ้า ที่พวกเขาเชื่อว่าทรงสถิตอยู่ ณ เทือกเขาโอลิมปัส การให้เกียรติแก่เทพเจ้า มนุษย์จึงควรมีการละเล่นเพื่อถวายแด่เทพ อีกทั้งทางฝั่งกษัตริย์แห่งกรีกในยุคนั้นเองก็เป็นห่วงเรื่องสุขภาพพลานามัยของประชาชน เพราะบางปีก็จะมีโรคระบาด ซึ่งพวกเขาเชื่อว่าเกิดขึ้นเพราะเทพเจ้าพิโรธ จึงคิดกันว่าวิธีการที่จะทำให้เทพเจ้าพอใจก็ต้องมีการจัดการเล่นกีฬา ก็คือ การแข่งขันกรีฑานั่นเอง

ในตอนนั้นกรีฑาก็มีการแบ่งประเภทออกมาเป็น 5 ประเภทแล้ว นั่นคือ จะมีการวิ่ง การแข่งกระโดด มีการพุ่งแหลม ขว้างจักร และมีมวยปล้ำอยู่ด้วย แต่ในเวลาต่อมาเมื่อกรีกเสื่อมอำนาจและต้องมาอยู่ใต้การควบคุมของชาวโรมัน การเล่นกรีฑาก็เสื่อมความนิยมลงไป ส่วนหนึ่งเพราะชาวโรมันไม่นิยมให้ชาวเมืองเล่นเนื่องจากกีฬามีส่วนเกี่ยวพันกับการเล่นพนัน นั่นจึงทำให้กรีฑาเริ่มถูกลืมเลือนไปในช่วงโรมันเรื่องอำนาจ

การกลับมาอีกครั้งของกรีฑาในฐานะกีฬาสำคัญของโอลิมปิก

คิดเป็นระยะเวลาร่วม 1500 ปีเลยทีเดียวที่กรีฑาถูกกลบไว้ให้หลับใหลอยู่แบบนั้น หลังจากโรมันล่มสลาย สงครามเกิดขึ้นอีกหลายครั้งมากมาย แต่ในเวลาต่อมาชาวฝรั่งเศสคนหนึ่งก็เป็นผู้ริเริ่มชักชวนให้ประชาคมโลกได้หันมาสนในเรื่องกีฬา และเขามีความคิดที่จะฟื้นฟูนำกีฬาโบราณกลับมา แนวคิดนี้ได้รับการยอมรับและมีการสานต่อไปในระดับโลก หลาย ๆ ประเทศเริ่มเกิดการประชุมและลงความเห็นว่าควรจะให้มีกีฬาแห่งมวลมนุษยชาติ ให้กีฬาเป็นสิ่งสานสัมพันธ์ประเทศต่าง ๆ ในโลก จึงทำให้เกิดการจัดแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ซึ่งทุกฝ่ายลงความเห็นว่ากีฬาหลักที่จะนำมาแข่งกันในโอลิมปิกก็ควรจะเป็นกีฬาที่ถูกฝังกลบไว้นานนับพันปีอย่างกรีฑานั่นเอง นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นการคืนชีพของกรีฑา และในประเทศไทยก็ได้รับอิทธิพลการแข่งขันนี้มาจากประเทศตะวันตก ซึ่งได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก แม้กระทั่งพระบรมวงศานุวงศ์ยังให้ความสนใจและให้การสนับสนุน นั่นจึงทำให้เรามีนักกรีฑารุ่นใหม่ ๆ อยู่มาโดยตลอดเวลา

การเล่นกรีฑานั้นไม่ใช่เพียงแค่เรื่องของการแข่งขันเท่านั้น แต่สำหรับบุคคลทั่วไปในไทย ก็มีความผูกพันอยู่กับกรีฑาอย่างไม่รู้ตัว อย่างการวิ่งซึ่งทุกวันนี้กลายเป็นกิจกรรมการออกกำลังกายที่ได้รับความนิยมสูงมาก มีการจัดเป็นกิจกรรมท่องเที่ยวเชิงสุขภาพด้วย จึงนับว่านี่คือกีฬาอีกชนิดหนึ่งที่อยู่คู่กับมนุษยชาติมาเนิ่นนานจริง ๆ

post

อยาก “วิ่ง” ให้เก่ง วิ่งให้เร็วแบบนักกรีฑา ต้องเริ่มต้นจากทักษะพื้นฐาน

การออกกำลังกายพื้นฐานซึ่งเรียกได้ว่าเป็นที่นิยมมากสำหรับคนไทยก็คือ การวิ่ง ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาเมืองไทยเราเริ่มมีการพัฒนาการวิ่งออกไปให้นอกเหนือเรื่องของการกีฬาและการออกกำลังกาย โดยเริ่มผูกโยงการวิ่งให้เชื่อมกับเรื่องของการท่องเที่ยว จึงทำให้มีนักวิ่งมากมายจากต่างประเทศให้ความสนใจบินมาแข่งวิ่งในบ้านเราเยอะขึ้น เป็นการฉุดกระแสการวิ่งในบ้านเราให้ตื่นตัวมากขึ้นไปอีก จนทำให้ตอนนี้ใครหลายคนอยากจะพัฒนาการ “วิ่ง” ของตนเองให้ก้าวสู่การเป็นนักกรีฑาหรือนักไตรกีฬา เพราะการแข่งวิ่งนั้นแม้จะเป็นการวิ่งมาราธอนก็ตาม ในปัจจุบันไม่ได้แค่ต้องการความอึดอย่างเดียว ต้องการความเร็วเข้ามาช่วยด้วย ดังนั้น ทักษะพื้นฐานของนักกรีฑามืออาชีพจึงมีความสำคัญมาก มาดูกันดีกว่าว่าคุณควรจะฝึกทักษะอะไรเพิ่มเติมบ้าง

ทักษะพื้นฐานของกรีฑาที่จะมาช่วยเสริมเรื่องการวิ่ง

ทักษะพื้นฐานของการวิ่งที่ดีไม่ว่าจะเป็นการวิ่งมาราธอนที่เน้นวิ่งไกลหรือต้องการวิ่งสปีดเพื่อทำความเร็วก็ตาม จุดสำคัญที่สุดที่เรียกว่าเป็นพื้นฐานที่นักวิ่งทุกคนต้องรู้ก็คือ ท่าทางการวิ่ง เป็นการจัดระเบียบร่างกายในการวิ่งนั่นเอง ซึ่งถ้าจัดระเบียบร่างกายดีก็จะช่วยให้วิ่งได้นานไม่บาดเจ็บและสามารถวิ่งได้เร็วขึ้นด้วย ซึ่งสิ่งที่ต้องฝึกและปรับมีดังนี้

  1. เมื่อเริ่มต้นออกวิ่ง ให้ลองเริ่มปรับร่างกายโดยการวิ่งช้า ๆ ก่อน และปรับมุมร่างกายโดยโน้มไปข้างหน้าประมาณ 20 องศาจากเส้นตั้งฉาก
  2. ศีรษะพยายามวางให้ตรง ไม่ต้องก้มไปข้างหน้ามาก ทำมุมสบาย ๆ สายตามองไปข้างหน้าในระยะ 15 ฟุต อย่าก้มมองพื้นในระยะสั้น ๆ
  3. ในส่วนของเท้าให้ก้าวออกไปตรง ๆ ลองขยับเท้าไปช้า ๆ ก่อนเพื่อให้มั่นคง
  4. ในส่วนของไหล่ ให้คงที่ไว้ แต่ไม่ต้องเกร็ง การเคลื่อนไหวร่างกายส่วนบนนั้นให้เคลื่อนจากไหล่ ไม่สะบัดมือหรือแขน ให้ใช้วิธีการกระตุกศอกไปด้านหลังเบา ๆ ตามจังหวะการก้าวแทน
  5. ช่วงการก้าวเท้านั้น ให้ยาวไว้ก่อนและพยายามควบคุมให้ระยะก้าวสม่ำเสมอ
  6. หากวิ่งระยะสั้นต้องการทำความเร็วก็ให้วิ่งยกเข่าให้สูง

ทักษะเสริมสำหรับคนต้องการวิ่งแบบออกตัวเร็ว

สำหรับคนที่ต้องการฝึกวิ่งเร็วเพื่อพัฒนาไปสู่การเป็นนักกรีฑา ก็จะขอแนะนำเทคนิคพื้นฐานที่นักกีฬามืออาชีพใช้กัน ซึ่งจะเป็นเทคนิคที่ปรับไปตามลักษณะข้อจำกัดด้านสรีระของผู้เล่น จะมี 3 แบบดังนี้

  • Bunch Start – ใครที่เป็นนักวิ่งแต่ลักษณะรูปร่างค่อนข้างเตี้ย ขาไม่ได้ยาว ช่วงการจะออกตัววิ่งให้ใช้วิธีวางปลายเท้าหลังให้อยู่แนวเดียวกับส้นเท้าหน้า ปลายเท้าหน้าห่างจากเส้นเริ่มประมาณ 19 นิ้ว (ในช่วงแรกให้ลองวัดดูก่อน) ส่วนเท้าหลังให้ห่างจากเส้นเริ่มประมาณ 29 นิ้ว
  • Medium Start – สำหรับคนที่สูงปานกลาง รูปร่างทั่วไปตามมาตรฐาน ให้ใช้วิธีวางแนวเข่าเท้าหลังให้อยู่กึ่งกลางเท้าหน้า ปลายเท้าหน้าจากเส้นเริ่มประมาณ 15 นิ้ว และปลายเท้าหลังห่างเส้นเริ่มประมาณ 34 นิ้ว
  • Elongated Start – สำหรับคนที่สูงโย่ง ขายาว ให้เข่าเท้าหลังวางแนวอยู่ที่ช่วงส้นเท้าหน้า ปลายเท้าหน้าห่างจากเส้นเริ่มประมาณ 13 นิ้ว และปลายเท้าหลังห่างเส้นเริ่มประมาณ 14 นิ้ว

เหล่านี้เป็นเทคนิคเล็ก ๆ น้อย ๆ จากนักกรีฑามืออาชีพ ซึ่งถือเป็นพื้นฐานสำคัญในการที่จะช่วยพัฒนาทักษะการวิ่งของใครหลาย ๆ คนให้ดีมากยิ่งขึ้น ลองนำไปปรับใช้ฝึกฝนกันดูเชื่อว่า การวิ่งของคุณจะพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแน่นอน

post

“ลีลาศ” กีฬาอาจไม่ฮิตเท่าบอลแต่กลุ่มคนที่รักก็เหนียวแน่น

กีฬาลีลาศ อาจจะเรียกได้อีกอย่างว่าเป็นกีฬาเต้นรำ แม้จะไม่ได้ฮิตเหมือนกีฬาระดับโลกหลายชนิด ๆ แต่ก็นับว่ามีคนกลุ่มหนึ่งในประเทศไทยที่หลงใหลชื่นชอบ ซึ่งคนกลุ่มนี้ก็รักอย่างเหนียว และสามารถสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนรุ่นใหม่ ๆ เข้ามาสู่การกีฬาชนิดนี้ได้เหมือนกัน ด้วยลีลาท้าวงท่าที่เยื้องกรายไปของคู่เต้นทำให้เกิดภาพศิลป์อันงดงามอีกหนึ่งรูปแบบ ซึ่งลีลาศนั้นจริง ๆ แล้วไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของการเต้นรำไปตามจังหวะเพลง ให้เกิดความสนุกสนานและเกิดความงดงามเท่านั้น แต่ลีลาศได้แฝงคุณประโยชน์ไว้ในศิลปะการเต้นมากมายทีเดียว

ลีลาศการออกกำลังกายที่ได้เรื่องของกิจกรรมสังคมควบคู่

การเต้นรำแบบลีลาศใครคิดว่าไม่เหนื่อย นั่นแสดงว่าคุณยังไม่เคยทดลองเล่นลีลาศเลยสักครั้งแน่ ๆ สำหรับใครที่เคยลองและมีประสบการณ์มาแล้ว ทุกคนคงจะรู้ดีเลยว่าการเต้นรำแบบลีลาศเหนื่อยเอาการทีเดียว ใช้ร่างกายเยอะมากกว่าจะเต้นจนจบเพลงได้ ดังนั้น ลีลาศจึงเป็นหนึ่งกลวิธีการออกกำลังกายในแบบที่ทำให้เพลิดเพลินไปในตัว เป็นอีกหนึ่งวิธีในการสร้างเสริมสุขภาพ และในขณะเดียวกันทุกลีลาท่วงท่าที่ก้าวไปหรือเต้นไปตามจังหวะนั้น จะเป็นการจัดการวางบุคลิกลักษณะร่างกายไปในตัว นั่นจึงเท่ากับว่าเป็นการช่วยเสริมสร้างบุคลิกและการจัดจัดระเบียบรูปร่างให้ดูสง่าไปในตัวอีกด้วย

อีกจุดหนึ่งที่สำคัญไม่น้อยก็คือ อย่างที่ทราบกันกีฬาลีลาศนั้นมีจุดเริ่มต้นที่งานหรือกิจกรรมสังคม นับเป็นกิจกรรมที่ทำให้เกิดความสนุกสนานเพลิดเพลินเวลาออกงานสังคมได้ และยังสร้างความโดดเด่นในช่วงเวลาดังกล่าวได้ด้วย ดังนั้น ใครที่เต้นลีลาศเป็นก็จะทำให้เกิดความมั่นใจในตัวเองบางขึ้นเวลาออกงานสังคมต่าง ๆ เป็นประโยชน์อีกทางหนึ่งที่คนส่วนใหญ่อาจมองข้ามไป

อดีตอันขมขื่นของกีฬาลีลาศ

ในวันนี้กีฬาลีลาศเป็นที่ยอมรับกันในระดับประเทศและระดับโลกแล้ว มีนักกีฬาของไทยเราก้าวเข้าไปสู่ระดับเอเชียแล้วก็มี แต่กว่ากีฬาลีลาศของไทยจะก้าวเข้ามาสู่ระดับความนิยมที่มีนักกีฬาที่สร้างชื่อเสียงให้กับประเทศได้ ก็ต้องมีดราม่าฟันฝ่าอุปสรรคมาอย่างมากมาย เพราะในจุดเริ่มแรกก่อนที่จะมีการผลักดันให้ไทยเรามีองค์กรเกี่ยวกับกีฬาลีลาศ ก็ถูกตั้งแง่จากสังคมในหลายด้านว่า กีฬานี้เป็นงานกิจกรรมสังคมที่ไม่เป็นสาระ เป็นวัฒนธรรมของตะวันตกที่เรารับเขาเข้ามา ไม่เหมาะที่จะสนับสนุนเป็นกีฬา เพราะคิดว่าคงไม่มีนักกีฬารุ่นใหม่ ๆ ที่จะเข้ามาเล่นหรือเข้ามาฝึกซ้อมให้ความสนใจ จนเริ่มมีการถกเถียงและผลักดัน ให้มีการจัดประเภทว่าลีลาศเป็นลักษณะของกิจกรรมนาฏศิลป์สากลและลองให้มีการนำไปเปิดสอนเป็นหลักสูตรในสถานศึกษา ซึ่งปรากฏว่าคนรุ่นใหม่กลับชื่นชอบและหลงใหลในกีฬาชนิดนี้ไม่น้อย นั่นจึงทำให้หลายฝ่ายมองว่าควรมีการผลักดันให้ไปสู่การเป็นกีฬาสากลกันเสียที นั่นจึงทำให้เรามีนักกีฬาลีลาศชาวไทยออกไปแข่งขันในระดับประเทศอย่างที่เราเห็นในปัจจุบันนั่นเอง

หากจะนับจำนวนนักกีฬาหรือผู้เล่นกีฬาลีลาศในเมืองไทย แน่นอนว่าคงมีจำนวนที่น้อยกว่าฟุตบอล บาสเกตบอล มวย หรือกีฬาอื่น ๆ อีกมาก แต่กีฬาชนิดนี้ก็ไม่ได้ด้อยในเรื่องความนิยมแต่อย่างใด เพราะคนที่หลงใหลและให้ความสำคัญกับกีฬานี้มีความเหนียวแน่นมาก คือ อายุในวงการยาวนานกว่ากีฬาอื่นมาก เพราะแม้จะไม่เป็นนักกีฬาแล้ว พวกเขาก็ยังคงสนับสนุนและอยู่เบื้องหลังวงการนี้เรื่อยมา ซึ่งแตกต่างจากกีฬาชนิด ๆ อื่น ๆ มากเลยทีเดียว

post

ใครสนใจอยากลองเล่นกีฬาลีลาศ ลองมาทำความรู้จักกับขอบเขตพื้นฐานกัน

ในปัจจุบันเราได้ทราบกันแล้วว่าลีลาศถือเป็นกีฬาสากลประเภทหนึ่ง ซึ่งมีการจัดแข่งขันในระดับนานาชาติมาเนิ่นนานหลายปีแล้ว ซึ่งในประเทศไทยเราเองก็มีคนกลุ่มหนึ่งให้ความสนใจ และมีเยาวชนรุ่นใหม่ให้ความสนใจมาฝึกซ้อมและเป็นนักกีฬาลงแข่งขันในนามประเทศไทยด้วยเช่นกัน ถ้าคุณสนใจหรือต้องการส่งเสริมให้ลูกหลานเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในกีฬาสากลนี้ เพื่อเสริมบุคลิกภาพรวมถึงปลูกฝังให้เยาวชนมีจิตใจเป็นนักกีฬา สิ่งที่ต้องทำอย่างแรกเลยก็คือ ต้องรู้จักขอบเขตหรือกฎกติกาพื้นฐานของการเล่นลีลาศกันก่อนว่า เขาแข่งขันกันอย่างไรบ้าง ไปเริ่มต้นกันเลย

ลีลาศประเภทบอลรูม

กีฬาลีลาศในระดับสากลนั้นได้มีการกำหนดมาตรฐานประเภทของการเล่นกีฬาลีลาศไว้ 2 ประเภท ประเภทแรกก็คือ Ballroom Dancing หรือลีลาศแบบบอลรูม การแข่งลีลาศประเภทนี้ จะเป็นการแข่งขันเต้นรำกับเพลงที่มีจังหวะออกแนวนุ่มนวลสุภาพสวยงาม ซึ่งบทเพลง จังหวะของดนตรีและลีลาของการเต้นรำนั้นจะเน้นไปที่ความสวยงามและความสง่างามของท่าทาง ผู้แข่งขันจะต้องโชว์ท่วงท่าที่ดูสง่า ผึ่งผายหรือสะท้อนความมีบุคลิกภาพที่ดีออกมา การเต้นรำในประเภทนี้ จะนิยมการลากเท้าเลียดไปพื้น ไม่ใช้การก้าวย่ำ เดิมทีแล้ว การเต้นรำในลักษณะนี้จะเป็นวัฒนธรรมของชางอังกฤษ หลายคนจึงมักเรียกประเภทบอลรูมนี้ว่า ลีลาศสไตล์อังกฤษ ซึ่งการแข่งมักจะใช้จังหวะดนตรีมาตรฐานอยู่ 5 จังหวะดังนี้

  1. จังหวะ Waltz
  2. จังหวะ Quick Waltz หรือ Viennese Waltz
  3. จังหวะ Tango
  4. จังหวะ Foxtrot
  5. จังหวะ Quick Step

ลีลาศประเภทลาตินอเมริกา

ลีลาศประเภทต่อมาที่ได้รับการรับรองและจัดว่าเป็นมาตรฐานของการแข่งขันลีลาศอีกประเภทก็คือ Latin American Dancing หรือลีลาศแบบลาตินอเมริกา ซึ่งประเภทนี้จะเป็นการแข่งขันเต้นในรูปแบบจังหวะสไตล์ลาตินที่ เน้นเรื่องของความเร็ว ความคล่องแคล่วของร่างกาย ซึ่งประเภทนี้จะใช้ร่างกายเยอะมากจะต้องเคลื่อนไหวหลายส่วน ตั้งแต่ส่วนคอ ไหล่ ไล่ไปยังสะโพก เข่า ข้อเท้า และเท้าที่จะต้องก้าวอย่างรวดเร็วและมั่นคง ซึ่งแบบนี้การก้าวเท้าในการเต้นจะเน้นในเรื่องการยกเท้าหรือยกเข่ามากขึ้น ซึ่งจังหวะที่ใช้ในการแข่งขันนั้นจะมีมากถึง 12 จังหวะดนตรี เช่น  Rock and Roll, Cha Cha Cha, Rumba, Beguine, Samba, Off – beat เป็นต้น นอกจากจังหวะดังที่กล่าวมานี้แล้ว ในปัจจุบันก็มีจังหวะเต้นรำใหม่ ๆ เกิดขึ้นมากมาย ตามแนวทางการพัฒนาดนตรีตามยุคสมัยนิยม แต่แนวจังหวะดนตรีใหม่ ๆ ที่เกิดขึ้นนี้ ยังไม่จัดว่าเป็นจังหวะของการลีลาศ เพราะยังได้รับความนิยมกันเฉพาะกลุ่มเท่านั้น ยังไม่เป็นสากลทั่วไป จึงยังไม่นับว่าเป็นการเต้นแบบลีลาศ

นี่คือขอบเขตพื้นฐานของการเต้นหรือการแข่งขันลีลาศในปัจจุบัน ที่จะแบ่งการแข่งและมาตรฐานการเล่นออกเป็น 2 ประเภท ซึ่งสำหรับคนที่สนใจหรือต้องการให้เยาวชนมาลองเล่นดีก็ควรรู้จักในจุดนี้เพื่อส่งเสริมเยาวชนให้ไปเล่นได้ถูกประเภท อันจะช่วยให้นักกีฬามีแนวทางและทิศทางที่ถูกต้องมากขึ้นในการฝึกหัดนั่นเอง

post

ใครว่าลีลาศเป็นกีฬานอกกระแส แท้จริงกับเป็นกีฬาของชนชั้นนำที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน

สำหรับกีฬาลีลาศแล้ว แน่นอนว่าอาจจะเทียบความนิยมกับกีฬาฟุตบอล มวย เทนนิส หรือวอลเลย์บอลไม่ได้เลย แต่ประวัติศาสตร์ความเป็นมาของกีฬาลีลาศนั้นก็ไม่ได้ด้อยกว่าหลายชนิดกีฬาที่มีในประเทศไทยเลย และดีไม่ดีน่าจะมีความสำคัญมากกว่ากีฬายอดฮิตอย่างฟุตบอลเลยด้วยซ้ำไป แล้วลีลาศมีความสำคัญขนาดไหนสำหรับประเทศไทย มาดูกันเลย

ลีลาศมีความสำคัญด้านสันถวไมตรีกับต่างชาติ

การเต้นลีลาศในประเทศไทยนั้นเริ่มต้นขึ้นเมื่อใดแน่นั้นปัจจุบันก็ยังไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ยืนยันได้แน่ชัด แต่มีการสันนิษฐานกันว่า ลีลาศนั้นน่าจะเริ่มเข้ามาในประเทศไทยตั้งแต่ปลายสมัยรัชกาลที่ 3 และมาก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้นในช่วงสมัยรัชกาลที่ 4 เพราะมีบันทึกหลักฐานทางประวัติศาสตร์จากแหม่มแอนนา ถึงเรื่องนี้ไว้ประมาณว่า พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 นั้น มีความสนพระทัยในวัฒนธรรมของชาวตะวันตกและมีความสนพระทัยในเรื่องของการเต้นรำในแบบตะวันตกด้วย ครั้งหนึ่งพระองค์เคยถามแหม่มแอนนาถึงเรื่องนี้ และแหม่มแอนนาก็เลยได้อธิบายถึงเรื่องการเต้นรำแบบชาวยุโรป ว่าเป็นวัฒนธรรมอย่างหนึ่งของพระราชวงศ์ของอังกฤษ ขณะที่กล่าวถึงเรื่องนี้ แหม่มแอนนาก็ได้ทำท่าทางการเต้นรำให้พระองค์ดู ซึ่งพอรัชกาลที่ 4 ได้ทอดพระเนตรพระองค์ก็ทรงไม่แสดงอาการอะไร แต่พอแหม่มแอนนาแสดงท่าทางการเต้นรำในจังหวะวอลซ์เท่านั้น รัชกาลที่ 4 ถึงกับเอ่ยพระโอษฐ์ว่า แหม่มแอนนายังวางตำแหน่งแขนในการเต้นไม่ถูก ตำแหน่งนั้นยังใกล้เกินไป แหม่มแอนนาถึงกับประหลาดใจว่าพระองค์ทรงรู้วิธีการเต้นรำแบบชาวตะวันตกนี้ได้อย่างไร ซึ่งแหม่มแอนนาได้สันนิษฐานเอาว่า รัชกาลที่ 4 ทรงเรียนรู้ด้วยพระองค์เองจากตำรับตำราของฝรั่งตะวันตกทั้งนี้ก็เพื่อการเชื่อมสัมพันธไมตรีต่อชาวตะวันตกที่กำลังเข้ามาในประเทศไทยนั่นเอง

แม้ว่าในช่วงรัชกาลที่ 5 และ 6 การเต้นรำแบบลีลาศนั้นจะยังไม่ได้รับความนิยมมากนัก แต่สำหรับชนชั้นเจ้านาย ก็มักจะต้องได้รับการอบรมและเรียนรู้ด้วยกันแทบทุกคน เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการเชื่อมสันถวไมตรีกับต่างชาติที่เข้ามาเป็นทูตเพื่อสานสัมพันธ์ทางการค้ากับประเทศไทย แต่พอมาในรัชกาลที่ 7 การเต้นรำแบบลีลาศก็เริ่มได้รับความนิยมในกลุ่มบุคคลทั่วไปอย่างแพร่หลาย เพราะชนชั้นนำของสังคมให้ความสำคัญ

ลีลาศเกิดขึ้น ซบเซาและเกิดขึ้นใหม่อีกครั้ง

ในช่วงตั้งแต่รัชกาลที่ 4 – 6 เป็นต้นมานั้น ยังไม่มีคำเรียกการเต้นรำโดยเฉพาะ จนหลังจากเปลี่ยนแปลงการปกครอง 2475 ไปแล้วจึงมีผู้คิดค้นบัญญัติศัพท์คำว่า “ลีลาศ” ขึ้นมาใช้ ช่วงตั้งแต่รัชกาลที่ 4 – 6 การเต้นรำแบบลีลาศนี้ก็ถือได้ว่าได้รับความนิยมไม่น้อย และมีทีว่าจะกระจายไปสู่ผู้คนที่เป็นราษฎรมากขึ้น แต่ทว่าสังครามโลกครั้งที่ 1 เกิดขึ้นช่วงรัชกาลที่ 6 ทำให้ลีลาศเงียบหายไป พอสงครามสงบลีลาศก็กลับมาได้รับความสนใจ แต่พอสงครามโลกครั้งที่ 2 มาอีกครั้งการเต้นรำแบบลีลาศก็ถูกลืมเลือนไปอีก กว่าจะกลับมาได้อีกครั้งก็กลายเป็นสิ่งที่เหลือเพียงคนกลุ่มเดียวที่ยังคงรักษาไว้ไปแล้ว

การเดินทางของกีฬาลีลาศนั้นมีความผูกพันเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ของไทย ที่สำคัญนี่เป็นหนึ่งชนิดของกิจกรรมที่ได้รับความนิยมสูงในวงสังคมของไทยในช่วงสมัยหนึ่ง แม้ในตอนนั้นยังไม่ได้เป็นกีฬาเต็มตัวก็ตาม ปัจจุบันลีลาศกลายเป็นกีฬาสากลไปแล้ว และในตอนนี้เริ่มมีคนรุ่นใหม่กลับมาให้ความสนใจอีกครั้งก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี ที่จะทำให้กีฬาชนิดนี้กลับมาคืนชีพด้วยความสง่างามอีกครั้ง

post

เรียนรู้กฎกติกาพื้นฐานก่อนเล่นฟุตซอล

หากจะกล่าวกันตามจริงแล้ว ในระดับบุคคลทั่วไป ฟุตซอลนับเป็นกีฬายอดนิยมอย่างหนึ่งของคนไทย คนส่วนใหญ่เวลาไปรวมทีมเตะบอล ก็มักจะบอกว่าไปเตะฟุตบอล แต่จริง ๆ แล้วเวลาลงสนามจริงจะเป็นลักษณะของการเล่นฟุตซอล เพราะขนาดสนาม ขนาดของประตูรวมไปถึง จำนวนผู้เล่นในแต่ละฝั่งนั้นจะเป็นแบบฟุตซอล เพราะการจะเล่นเป็นแบบฟุตบอลเลยจริง ๆ นั้น สำหรับเมืองไทยเราแล้วมีข้อจำกัดหลายอย่างทั้งเรื่องของจำนวนสนามที่มีน้อย และมักไม่ค่อยเปิดให้บุคคลภายนอกใช้ อีกทั้งบางทีจำนวนผู้เล่นของแต่ละทีมก็อาจไม่ถึง 11 คน ฟุตซอลจึงตอบโจทย์คนไทยมากกว่า ทีนี้ถ้าคุณอยากจะเอาดีหรือเล่นฟุตซอลกันอย่างจริงจัง สิ่งสำคัญนอกเหนือไปจากการฝึกฝนทักษะต่าง ๆ แล้ว เรื่องกฎกติกาของฟุตซอลก็เป็นเรื่องที่จะต้องเรียนรู้เอาไว้ด้วย จะมีอะไรบ้างนั้น มาดูกันเลย

กติกาฟุตซอลในเรื่องของสนามและอุปกรณ์

  • ขนาดของสนาม – หากเป็นฟุตซอลระดับสมัครเล่น แบบที่เล่นกันเองทั่วไป มาตรฐานของสนามจะวัดแบบสี่เหลี่ยมผืนผ้า ด้านความยาวกำหนดไว้อยู่ที่ต่ำสุด 25 เมตร และสูงสุดจะต้องไม่เกิน 42 เมตร ด้านความกว้าง กำหนดไว้อยู่ที่ต่ำสุด 15 เมตร และสูงสุดจะต้องไม่เกิน 25 เมตร กรณีที่เป็นสนามสำหรับแข่งขันของนักกีฬาอาชีพระดับสากล ด้านความยาวกำหนดไว้อยู่ที่ต่ำสุด 38 เมตร และสูงสุดจะต้องไม่เกิน 42 เมตร ด้านความกว้าง กำหนดไว้อยู่ที่ต่ำสุด 18 เมตร และสูงสุดจะต้องไม่เกิน 22 เมตร
  • Goals – ในส่วนของประตูนั้น ความห่างของเสาประตูทั้งสองเสาจะต้องห่างกัน 3 เมตร และสูงจากพื้น 2 เมตร
  • ลูกบอล – ในฟุตซอลกำหนดขนาดของลูกบอลที่ใช้เล่นมาตรฐานว่าเส้นรอบวงของลูกบอลต้องไม่ต่ำกว่า 62 เซนติเมตร และต้องไม่เกิน 64 เซนติเมตร น้ำหนักก่อนแข่งลูกบอลต้องมีน้ำหนักอยู่ประมาณ 400 กรัม และต้องไม่เกิน 440 กรัม ความดันลมของลูกบอลควรจะอยู่ที่ 0.4 – 0.6

กติกาฟุตซอลในเรื่องของผู้เล่น

  • จำนวนผู้เล่น – กติกาฟุตซอลมาตรฐานกำหนดให้ผู้เล่นแต่ละทีมต้องไม่เกิน 5 คน รวมผู้รักษาประตูแล้ว
  • การเปลี่ยนตัว – ฟุตซอลเป็นเกมเร็ว สนามเล็กกว่าจึงทำให้เกมมีการปะทะกันง่ายกว่า รวมถึงผู้เล่นต้องสปีดตัวเองตลอดด้วย จึงจำเป็นจะต้องเปลี่ยนตัวผู้เล่นบ่อย กติกาจึงอนุญาตให้แต่ละทีมมีผู้เล่นสำรองได้ถึง 7 คน แต่ต้องไม่เกิน 7  และสามารถที่จะเปลี่ยนตัวในเกมการแข่งขันได้ตลอดเวลา จะเปลี่ยนช่วงไหนของเกมก็ได้ แต่การจะให้ผู้เล่นใหม่เข้าไปเล่นในสนามได้ ผู้เล่นเก่าที่จะเปลี่ยนตัวออก จะต้องออกจากสนามโดยสมบูรณ์ก่อนเท่านั้น โดยเกมจะมีการหยุดเล่นเพื่อให้เปลี่ยนตัวได้สะดวกนั่นเอง

นี่คือกติกาพื้นฐานเบื้องต้นของกีฬาฟุตซอล ซึ่งเป็นกติกาหลัก ๆ ที่คนจะเล่นควรจะต้องรู้ไว้และปฏิบัติให้ถูก อย่างใครที่มีพื้นที่อยากจะเตรียมสนามฝึกซ้อมในการแข่งขันจะได้กำหนดพื้นขนาดพื้นที่ที่เหมาะสมคร่าว ๆได้ หรือเรื่องของการเปลี่ยนตัวผู้เล่นจะได้มีการเบรกเกมได้เป็นระยะ ๆ เพื่อไม่ให้เกิดการได้เปรียบเสียเปรียบกัน กฎหลัก ๆ แบบนี้รู้ไว้ไม่เสียหาย และจะดีต่อการเล่นด้วย และหากคุณไม่ถนัดลงไปเล่นเอง จะเลือกเป็นกองเชียร์ก็ต้องรู้กติกาเช่นกัน จะได้ดูสนุกขึ้น และหากมีการวางเดิมพันก็อาจจะอาศัยช่องตรงกติกานี้แหละ ที่จะทำให้คุณได้เปรียบขึ้น